فرزندم موقع تماسهای تلفنی وسط صحبتم میپرد
پسر سه سالهٔ من، وقتی شوهرم یا من با تلفن حرف میزنیم خیلی بیتاب میشود. او با استفاده از صدای خود یا بازی با اسباببازیهای پر سروصدا، هر کاری از دستش برمیآید انجام میدهد تا مکالمهٔ ما را قطع کند. ما اهل صحبت طولانی پای تلفن نیستیم. در واقع الان دارم در مورد تماسهای کوتاه و کاربردی مثل وقت گرفتن از پزشک صحبت میکنم!
راهکارهایی که امتحان کردهایم:
- توضیح رفتار باملاحظهای که از او انتظار میرود.
- اطلاع دادن به او از قبل در مورد تماس تلفنی، مدتزمانی که طول میکشد و اطمینان دادن که بعد از آن به او توجه میکنم.
- دادن کاری به او قبل از برداشتن تلفن
- ارائهٔ روشهای کمتر مزاحم برای جلب توجه ما، مانند بلند کردن دستش
- مرور عواقب قطع کردن صحبت ما قبل از تماس گرفتن
- تعریف و تمجید از او وقتی به میان صحبتمان نمیپرد.
وضعیت ما: به نظر میرسد که پیشرفت بسیار کمی داریم.
راه حلهای کارشناسان
اتاق را ترک کنید: به خاطر گنجینهٔ تکنیکهای تربیتی مثبتتان تبریک میگوییم، اما به نظر میرسد این از آن مواردی است که کلمات قادر به قانع کردن کودکتان نیستند و زمان آن رسیده است که عملاً اقدام کنید. توصیه میکنیم هنگام تماس تلفنی جدایی فیزیکی ایجاد کنید، یعنی درحالیکه کودکتان مشغول کاری است، برای تماس به اتاق دیگری بروید. به او بگویید درست به محض اتمام تلفن به او ملحق خواهید شد. در ابتدا ممکن است کمی سروصدا کند، اما یاد میگیرد که تحمل این جداییهای کوتاه را در خود ایجاد کند.
بچهها اغلب نمیخواهند برای جلب توجه والدین خود با کسی رقابت کنند، اما کودک شما باید در مورد خشنودی سپردهشده یا همان رضایت معوق بیاموزد، یعنی یاد بگیرد و متوجه شود که تأخیر انکار نیست، فقط تأخیر است.
به او کمک کنید صبر کردن را یاد بگیرد: شما برای این هدف سخت تلاش میکنید، اما به نظر میرسد چیزهای زیادی را امتحان میکنید و به هیچکدام از آنها به اندازهٔ کافی نمیچسبید تا ببینید آیا جواب میدهند یا نه. چند هفته طول میکشد تا کودک یک رفتار جدید را بیاموزد و اغلب اوقات قبل از بهتر شدن اوضاع، ابتدا همه چیز کمی بدتر میشود. آنچه واقعاً با آن سر و کار دارید کودکی ناشکیبا و بیتحمل است. شما میتوانید با تصدیق حضور او کمکش کنید یاد بگیرد صبر کند؛ با اعمال، نه با کلمات! مثلاً برای تصدیل حضورش به آرامی به پشت او بکوبید، او را یک لحظه بغل کنید یا با انگشت علامت «یک دقیقه بیشتر» بدهید.
بچههای خردسال درک محدودی از مفهوم زمان دارند، بنابراین دادن یک ساعت شنی یا تایمر را امتحان کنید تا این پیام را به او انتقال دهید که باید صبر کند. به او کاری بدهید که در حین صحبت شما با تلفن، انجام دهد و سپس وقتی خودکنترلی خوبی نشان داد، او را غرق و تعریف و تمجید کنید. یادتان باشد ثبات رویه در تربیت کودکان کلیدی است.
جعبهٔ مخصوصی ایجاد کنید: هرچنداین یک رفتار کاملاً نرمال برای کودک سه ساله است اما یکی دیگر از راهکارها این است شما میتوانید یک جعبهٔ مخصوص تهیه کنید که فقط هنگام تماسهای تلفنی بیرون بیاید و آن را پر از چیزهای سرگرمکنندهای کنید که کودک در انتخابشان کمک کرده باشد. اگر این وسیلهٔ حواسپرتی نتوانست کاری بکند، تلفن را به دستشویی ببرید و در را ببندید و فقط بگذارید کودکتان در آن لحظه هر احساسی میخواهد داشته باشد.
او را درگیر فرایند حل مشکل کنید: با گفتن «جعبهٔ تلفنت کجاست؟» یا «وقتی من پای تلفنم تو باید چی کار کنی؟» به او کمک کنید بفهمد چگونه باید راهی برای آرام کردن خودش پیدا کند. این باعث میشود کودکتان درگیر فرایند حل مسئله شود.