راهکار حل معضل های تربیتی کودکان (10)

ناله کردن فرزندم مرا دیوانه می‌کند

پسر پنج ساله‌ام از وقتی که یادم می‌آید نق‌نقو بوده است. به نظر می‌رسد که درست قبل از رسیدن به یک نقطه عطف رشد، مانند یادگیری خواندن، بدتر می‌شود اما هر وقت ناراحت یا کلافه باشد این کار را انجام می‌دهد. گریه می‌کند، به ما می‌چسبد و با صدای زیری که ما نمی‌توانیم بفهمیم صحبت می‌کند.

راهکارهایی که امتحان کرده‌ایم:

• درخواست صحبت کردن با صدای معمولی
• فرستادن او به اتاقش برای آرام شدن
• توضیح این‌که من نمی‌توانم حرفش را بفهمم

وضعیت ما: در کوتاه‌مدت می‌توانیم او را واداریم از نالیدن دست بردارد، اما همیشه دوباره برمی‌گردد. نالیدن او شوهرم را دیوانه می‌کند و صدایش باعث می‌شود که من بخواهم سر خود را به دیوار بکوبم.

راه حل‌های کارشناسان 

ناله‌کننده را نادیده بگیرید: کودکان برای جلب توجه ناله می‌کنند و کودکی که به طور معمول ناله می‌کند احتمالاً یاد گرفته است این رفتار تحریک‌کننده باعث می‌شود والدینش تسلیم شوند. پس تسلیم نشوید! هنگامی که کودک شما شروع به استفاده از صدای زیر و نالان خود می‌کند، رک و راست از گوش دادن خودداری کنید. با اولین زاری فقط بگویید: «نکن! من به نالیدن گوش نمی‌کنم. با صدای معمولیت به من بگو چی می‌خوای». در صورت ادامه دادن، کودک خود را نادیده بگیرید. موضوع اصلی این است که به نمایش او واکنش نشان ندهید.

نالیدن را به تخلفی که وقفه می‌گیرد تبدیل کنید: با اولین صدای بهانه‌گیری، مویه، نق زدن یا نالیدن بگویید: «اگه به ناله کردن ادامه بدی، باید مدتی رو تو اتاق بگذرونی تا آماده‌ٔ حرف زدن نرمال بشی». اگر فوراً اطاعت نکرد، او را به اتاق خودتان هدایت و تایمر را تنظیم کنید تا منظور شما را بگیرد. نکته‌ٔ اصلی در اینجا اعمال کردن این پیامد به شکل مداوم و پیوسته است.

یک علامت یا سیگنال انتخاب کنید: به نظر می‌رسد شما خوب می‌دانید چه چیزی باعث برانگیختن ناله‌های پسرتان می‌شود، یعنی سرخوردگی و رسیدن به نقاط عطف. ممکن است کمی «مراقبت توأم با دلسوزی» بیشتر در این مواقع کمک کند. با اولین صدای ناله، می‌توانید پسرتان را روی پایتان بگذارید و  تا وقتی که حال هر دویتان بهتر شود در آغوشتان نگه دارید، بدون این‌که در مورد نالیدن اصلاً چیزی بگویید.

سپس، در موقعی شاد و بدون نالیدن، با همکاری هم سیگنالی پیدا کنید که وقتی پسرتان شروع به نالیدن می‌کند، آن را به او نشان دهید. این سیگنال می‌تواند کشیدن لاله‌ٔ گوشتان باشد، یا می‌توانید انگشتان خود را در گوشتان بگذارید و لبخند بزنید، چون شوخی می‌تواند کمک کند و با این کار به کودک خود یادآوری کنید که فقط به صدای طبیعی او گوش می‌دهید. اگر کودکتان آن سیگنال را انتخاب کند، نتیجه‌ٔ بهتری دارد.