چرا کودکان سه تا چهار ساله حرف والدینشان را نادیده میگیرند
به احتمال زیاد برای شما هم پیش آمده که از کودک چهار سالهٔ خود میخواهید اسباببازیاش را کنار بگذارد، زیرا تقریباً زمان غذا خوردن شده است اما او همچنان به بازی ادامه میدهد، طوری که انگار شما اصلاً نیستید، یا با نارضایتی میگوید: «باشه» و بدون اینکه تکان بخورد به بازی ادامه میدهد. چرا او شما را نادیده میگیرد؟
وقتی کودکتان حرف شما را نشنیده میگیرد چه کار کنید
اگر میخواهید به دنبال راهکارهای درست و آموزش حرفشنوی در کودکتان باشید، نکات زیر را در نظر بگیرید:
واقعبین باشید: مطمئن شوید که درخواستهای شما مشخص و شدنی است. گفتن «وسایلت رو مرتب کن» نه تنها مبهم است، بلکه فراتر از تواناییهای یک کودک تا سن پیشدبستانی است، اما «لطفاً لباست رو بذار تو کمد» بیشتر مناسب سرعت و توانایی اوست.
درخواستتان را عملی به او نشان دهید: اگر اندکی وقت بگذارید و وظیفهٔ جدیدی را به او یاد دهید، هم شما و هم فرزندتان از آن سود خواهید برد. به جای اینکه بگویید: «به پدر کمک کن میز رو تمیز کنه»، به او نشان دهید که چگونه غذا را با یک قاشق چوبی از ظرفها جدا کند و آنها را در سینک ظرفشویی قرار دهد.
درخواستهای خود را ساده کنید: ممکن است کودک پیشدبستانیتان به این دلیل شما را نادیده بگیرد که نمیفهمد چه کاری از او میخواهید. در این سن، کودکان به دستورالعملهایی شامل حداکثر دو یا سه بخش بهتر پاسخ میدهند. به عنوان مثال میتوانید از او بخواهید: «لطفاً برو تو اتاقت و جورابهات رو بیار» یا «لطفاً حوله رو از دستشویی برای بابا بیار».
سر حرفتان بمانید: وقتی زمان ترک مثلاً پارک رسیده است، چند دقیقه قبل به کودک خود اخطار بدهید، سپس او را با ملایمت به سمت ماشین هدایت کنید. به همین ترتیب، وقتی از او میخواهید از روی میز پایین بیاید و او شما را نادیده میگیرد، بلافاصله خودتان او را پایین بگذارید.
به کودک خود انگیزه بدهید: روشهای خوبی برای ترغیب کودک به همکاری با درخواستهای شما وجود دارد. سعی کنید به یاد داشته باشید که شما نمیخواهید او به این دلیل کار درست را انجام دهد که از انجام ندادن آن میترسد، بلکه شما میخواهید او کار درست را انجام دهد، چون خودش اینطور میخواهد. کودکان پیشدبستانی عاشق خشنود کردن دیگران هستند، بنابراین تعریف و تشویق تأثیر زیادی در واداشتن او به اجابت خواستههای شما دارد. به عنوان مثال: «سلنا، خیلی بهت افتخار میکنم که سریع لباست رو پوشیدی» یا «وای، تو واقعاً شنوندهٔ خوبی هستی!»