فرزند من مردم را میزند
پسر شش سالهٔ من وقتی به چیزی که میخواهد نمیرسد، دیگران را میزند. وقتی دوستش بازی ویدیوییایش را به او نداد، گردنش را فشار داد. کاملاً بیمقدمه و بیدلیل خواهر 20 ماههاش را از روی کاناپه پایین انداخت و بعد از خاموش کردن تلویزیون، من را میزند. او نسبت به سنش تنومند و قوی است و من نگرانم که واقعاً به کسی صدمه بزند.
راهکارهایی که امتحان کردهایم:
- صحبت با او و گفتن اینکه به جای زدن از کلمات استفاده کند.
- وقفهٔ تربیتی
- پیامدها، مانند حذف تماشای تلویزیون
- زدن پشت کودک به عنوان آخرین راه چاره!
وضعیت ما: شوهرم فکر میکند زدن دیگران یک رفتار نرمال پسرانه است و پسرمان وقتی بزرگتر شد، آن را پشت سر خواهد گذاشت. اما من چنین نظری ندارم. چگونه میتوانم به کودکم بفهمانم که زدن دیگران درست نیست؟
راه حلهای کارشناسان
زدن به باسن را جا بیندازید: این تنبیه اینجا جواب نمیدهد. تنبیه بدنی در واقع برای تخلیهٔ خشم والدین است، نه دلسرد کردن یک بچه از رفتار بد! اما کار درستی میکنید که او را با وقفهٔ تربیتی از بقیه جدا میکنید؛ برای حفظ ایمنی افراد و برای اینکه همه بتوانند آرام شوند. پس از وقفه، با او در این مورد که در آینده به جای کتک زدن و بدرفتاری چه کاری میتواند انجام دهد، صحبت کنید.
راهنماییاش کنید تا با کلمات بیان کند: بچهها وقتی به خواستهشان نمیرسند، احساس تحریکشدگی میکنند. شما باید به او بیاموزید که چگونه عصبانیت را به شیوهٔ درست ابراز کند. وقتی به نظر میرسد ممکن است از کوره در برود، دستهایش را بگیرید تا نتواند کسی را بزند و به او کمک کنید تا احساساتش را به زبان بیاورد و بگوید: «میشه لطفاً منم یه نوبت بازی کنم؟» او را به خاطر بیان خواستش به شکل صحیح ستایش و سپس کمکش کنید تا مشکل را حل کند. وقتی دیگر ناراحت نیست، از او را به خاطر آرام شدن تمجید کنید.
به او کمک کنید تا راه بهتری پیدا کند: کودک شما برای سرخوردگی و عصبانیت خود خواستار یک روش تخلیهٔ مناسب است. در فرصتی آرام، بدون وقفه و با حضور پدرش، سیاست تحمل نکردنتان در مورد زدن دیگران را اعلام کنید. برای والدین داشتن جبههای متحد مهم است. همچنین کودک شش سالهٔ شما آنقدر بزرگ شده است که بتواند عواقب محتمل را بشنود. مثلاً کسی ممکن است صدمه ببیند، ممکن است از مدرسه تعلیق شود، میتواند شهرت بدی پیدا کند یا دوستانش را از دست بدهد.
به او کمک کنید تا راههایی برای ابراز احساسات شدید خود پیدا کند. او میتواند به یک کیسه بوکس مشت بزند، از گزارهای شامل «من» استفاده کند و بگوید: «من میخوام اون اسباببازی رو پس بدی»، احساسش را بگوید: «من عصبانیام که اسباببازی منو گرفتی»، جایی برای آرام شدن پیدا کند، یا صحنه را ترک کند.
