کودک شما در هر سن درک متفاوتی از آموختن و یادگیری دارد که به مرور رشد می‌کند و کامل می‌شود. درک کودکان از آداب غذا خوردن در سن‌های مختلف به شکل زیر اتفاق می‌افتد: تا دو سالگی تا دو سالگی، بسیاری از بچه‌ها می‌توانند: چند دقیقه آرام پشت میز بنشینید. با تحریک والدین، صورت خود را با استفاده از دستمال پاک کنند. به شکل مرتب یا شلخته از چنگال یا قاشق برای خوردن غذای خود استفاده کنند. تا چهار سالگی تا چهار سالگی، بسیاری از بچه‌ها می‌توانند: هنگام غذا خوردن از پاشیدن غذا یا نوشیدنی خودداری کنند. با یادآوری والدین، با دهان بسته بجوند. با یادآوری والدین، از صحبت کردن در حین جویدن خودداری کنند. از یک دستمال برای پاک [...]
مرحلهٔ اول: فقط به اصول پایه بپردازیم زمان می‌برد تا کودکان گفتن «لطفاً» و «ممنون» را یاد بگیرند. به عنوان اولین قدم به سوی ادب، فرزندتان را تشویق کنید تا این کلمات را استفاده کند و از آنجا ادامه دهید. مطلب آموزش کلمات مؤدبانه به کودکان را ببینید. مرحلهٔ دوم: به آنچه می‌گوییم عمل کنیم همان‌طور که احتمالاً تاکنون فهمیده‌اید، بچه‌ها همیشه در حال تماشا، گوش دادن و یادگیری از ما هستند، به ویژه هنگامی که اصلاً انتظارش را نداریم. بهترین راه برای ترغیب فرزندتان به رفتار مؤدبانه این است که خودتان سرمشق خوبی باشید. بگویید «لطفاً» و «ممنونم»، درها را برای عبور دیگران نگه دارید، از قطع کردن صحبت دیگران خودداری کنید و رفتارهای دیگری را که دوست دارید[...]
یک همبازی خوب و جوانمرد بچه‌های کوچک زیاد نمی‌توانند این موضوع را درک کنند ولی آموزش را از هر سنی می‌توان شروع کرد تا در زمان خودش به اوج برسد. بسیاری از بچه‌ها اغلب تا هشت سالگی می‌توانند موارد زیر را انجام دهند: به برنده‌ٔ یک بازی معمولاً با مقداری تشویق شما تبریک بگویند. از اظهارات بی‌ادبانه نسبت به برنده خودداری کنند. با برنده معمولاً با مقداری تشویق شما دست بدهند. به بازنده به خاطر بازی خوب تبریک بگویند. اما تا رسیدن به هشت سالگی چگونه به کودکمان یاد بدهیم همبازی خوب و جوانمردی باشد؟ آموزش یک همبازی جوانمرد بودن به کودک به محض اینکه بچه‌ها بتوانند در ورزش‌های سازمان‌یافته شرکت کنند، یعنی چیزی در حدود پنج سالگی، یادگیری رفتار[...]
حضانت کودکان تا سن هفت سالگی به عهده مادر است و از آن به بعد ، در صورتی که پدر شرایط لازم برای حضانت فرزند را داشته باشد ، تا سن بلوغ ، حضانت فرزند خود را به عهده خواهد داشت . بر این اساس ، حضانت فرزند دختر از سن هفت سالگی تا سن نه سالگی با پدر است و حضانت فرزند پسر نیز از سن هفت سالگی تا سن پانزده سالگی ( سن بلوغ ) بر عهده پدر قرار خواهد گرفت . فارغ از بحث سن حضانت فرزند ، در قانون مدنی مواردی پیش بینی شده است که در صورت وجود آنها ، حضانت از دارنده آن لغو می گردد و دیگر نمی توان حضانت فرزند را به[...]
بر اساس قانون مدنی ، پدر و مادر ، در قبال فرزندان خود ، ملزم به رعایت تکالیفی هستند که از جمله آنها ، می توان به حضانت و تربیت فرزندان اشاره نمود که حضانت ، ناظر بر مراقبت جسمی از فرزندان و تربیت ، ناظر بر مراقبت روحی و روانی از ایشان می باشد . در حالت عادی که پدر و مادر در یک منزل زندگی می کنند ، حضانت و تربیت ، هم به عهده پدر و هم به عهده مادر می باشد . با این حال ، در مواردی ، ممکن است پدر و مادر ، دچار اختلافاتی شده و قصد طلاق یا جدا شدن داشته باشند . خوشبختانه در این حالت نیز قانون مدنی ، تکلیف حضانت[...]
در مورد حضانت فرزند حاصل از عقد موقت نیز قانون مدنی ایران عنوان می کند که مانند عقد دائم است ، یعنی حضانت فرزند حاصل از عقد موقت چه دختر یا پسر تا ۷ سالگی با مادر خواهد و پس از آن ، حضانت و نگهداری به پدر سپرده خواهد شد و در صورت پذیرش حضانت فرزند توسط پدر ، دختر تا ۹ سالگی و پسر تا ۱۵ سالگی می توانند تحت حضانت پدر باشند . پس از این سنین ، یعنی 9 سال برای دختر و 15 سال برای پسر آن ها می توانند ، تعیین کنند که با چه کسی زندگی کنند زیرا دیگر از حضانت خارج می شوند که البته این انتخاب از لحاظ قانونی باید با[...]
حضانت به معنای نگهداری و مراقبت از کودک است . در قانون مدنی تعریفی از کلمه حضانت ارائه نشده است ، با این وجود مفهوم حضانت را می توان مراقبت و حمایت جسمی و عاطفی از کودکان دانست . بر اساس قانون مدنی ، در صورت جدایی والدین ، حضانت فرزندان چه دختر و چه پسر تا سن هفت سالگی با مادرشان است . بعد از هفت سالگی حضانت فرزندان تا سن بلوغ به عهده پدر قرار می گیرد . در ماده 1181 قانون مدنی ، ولایت قهری پدر و جد پدری نیز مورد پیش بینی قرار گرفته است . بر اساس این ماده ، " هر یک از پدر و جد پدری ، نسبت به اولاد خود ولایت دارند[...]
در قانون مدنی ، ضمانت اجرای کافی برای حضانت پیش بینی نشده است . البته ماده 1172 این قانون که هنوز به قوت خود باقیست ، در زمینه ضمانت اجرای حضانت چنین مقرر داشته است : " هیچ یک از ابوین حق ندارند در مدتی که حضانت طفل به عهده آنهاست ، از نگهداری او امتناع کند . در صورت امتناع یکی از ابوین ، حاکم باید به تقاضای دیگری یا به تقاضای قیم یا یکی از اقرباء و یا به تقاضای مدعی العموم ، نگاهداری طفل را به هر یک از ابوین که حضانت به عهده اوست ، الزام کند و در صورتی که الزام ممکن یا موثر نباشد ، حضانت را به خرج پدر و هرگاه پدر فوت[...]
بر اساس قانون مدنی ، حضانت فرزندان که به معنای مراقبت و حمایت های جسمی و روحی از آنان است ، به عنوان حق و تکلیفی برای والدین شناخته شده است که در درجه اول ، باید با همکاری و مشارکت یکدیگر به این امر مبادرت نمایند ؛ اما گاهی به سبب اختلافاتی که میان زوجین مطرح می شود ، انجام تکلیف حضانت به صورت مشترک ، غیر ممکن می گردد و به همین دلیل لازم است تا مراجع صالح قضایی تصمیم مقتضی در خصوص حضانت طفل را اتخاذ نمایند . نظر به اینکه اختلاف میان زوجین و کشمکش های موجود در روابط خانوادگی ممکن است آسیب های روحی و جسمی به کودک وارد نموده و او را دچار بلاتکلیفی[...]
حضانت فرزندان مساله ای است که از دیر باز، گریبانگیر والدینی بوده که به هر علت جدا از یکدیگر زندگی می نمایند. پس از جدا زندگی کردن والدین به علت اختلافات خانوادگی یا طلاق، باید در خصوص اینکه فرزندان حاصل از ازدواج با کدام یک از والدین زندگی نمایند تصمیم گیری نمود. از این رو قانون گذار توجه ویژه ای به مساله حضانت فرزندان داشته است. همانگونه که می دانیم، بازه زمانی نوزادی تا 7 سالگی فرد، یکی از مهم ترین دوران ها در شکل گیری شخصیت روانی او است. از این رو، ضرورت حضور مادر که به نحو احسن، نیازهای جسمانی و روانی کودک را مرتفع سازد، بیش از پیش در این دوره احساس می شود. بنابراین، قانون گذار نیز[...]